Must sees

Anomalisa

  • Ouder dan 12 jaar
  • Groftaalgebruik
  • Seks
  • Regie: Charlie Kaufman, Duke Johnson
  • Met: David Thewlis, Jennifer Jason Leigh, Tom Noonan

Voor veertiger Michael Stone is het leven een sleur. Het klínkt ook als een sleur, want in de wereld van Stone heeft iedereen exact dezelfde stem.

Dan hoort hij opeens op de gang van zijn hotel een betoverend mooie vrouwenstem. En dan wordt Michael tot over zijn oren verliefd op deze Lisa...

Over de makers

  • Deze animatiefilms is geregisseerd door een duo (net als Finding Dory trouwens): Charlie Kaufman en Duke Johnson
  • Charlie Kaufman is bekend om zijn fantasierijke en ronduit bizarre scenario's en hersenspinsels. Zo schreef hij Being John Malkovich, Adaptation, Confessions of a Dangerous Mind en Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Die laatste leverde hem een Oscar op.
  • Kaufman is ook als regisseur actief, en verfilmt dan zijn eigen werk. Synecdoche, New York (2008) was zijn regiedebuut en Anomalisa was oorspronkelijke een toneelstuk, met dezelfde cast als de film.
  • Het budget om de film te maken, haalden Kaufman & Johnson binnen via een crowdfunding-actie op kickstarter.
Trailer

Volwassen animatie

Een animatiefilm met drie kijkwijzer-icoontjes en de leeftijdsindicatie 12+? Da's voor een animatiefilm redelijk uniek. Anders dan de klei-animatie van Wallace & Gromit of Bob de Bouwer is Anomalisa niet voor kinderogen bedoeld. Dat zit 'm natuurlijk in een behoorlijk expliciete (maar geweldige) stopmotion-sekscène, maar vooral in thematiek en de surrealistische humor . Voor de meesten van ons staat animatie (of het nu om een tekenfilm, poppenfilm of computeranimatie gaat) synoniem met kinderfilm. Toch worden er wel degelijk tekenfilms gemaakt die voor een oudere doelgroep bedoeld zijn.

Voor een Japanner zijn anime, (tekenfilms met grof geweld of seks - of beide), een heel geaccepteerd verschijnsel. In het Westen is het minder gebruikelijk, maar zo nu en dan verschijnt er ook bij ons een animatiefilm waar kleine kinderen echt geen bal aan vinden. Voorbeelden daarvan zijn de (deels) getekende ‘documentaires Waltz with Bashir en Last Hijjack, het biografische Persepolis en het inktzwarte Mary and Max.