Must sees

Kong: Skull Island

  • Ouder dan 12 jaar
  • Geweld
  • Eng
  • Groftaalgebruik
  • VS 2017, 118 min.
  • Regie: Jordan Vogt-Roberts
  • Met: Tom Hiddleston, Samuel L. Jackson, Brie Larson, John Goodman, Toby Kebbell

In 1973 zet een Amerikaanse expeditie voet op een mysterieus eiland. Het vermoeden bestaat dat er misschien wel vreemde (en grote) dieren rondlopen. Die stelling blijkt te kloppen, als de militaire verkenningshelikopters letterlijk en figuurlijk door een giga-gorilla uit de lucht worden gemept. En King Kong blijkt niet het enige monster dat de gemiddelde levensduur op het eiland ernstig verkort...

Over de maker

  • Je hebt waarschijnlijk nog nooit van Jordan Vogt-Roberts gehoord. Kong: Skull Island is pas zijn tweede film (en de eerste die in Nederland is te zien).
  • Zijn filmcarrière begon in de kelder, met zelfgemaakte stopmotion-films met LEGO-mannetjes en Batmanactiefiguren als hoofdrolspelers.
  • Jordan zette zich op de kaart met de prijswinnende korte film Succesful Alcoholics en zijn speelfilmdebuut The Kings of Summer.
  • De eerste versie van het scenario van Skull Island speelde zich in 1917 af; het was Jordans idee om de setting te verplaatsen naar de jaren 70.

Re-re-re-re-remake

King Kong gaat al heel wat jaartjes mee: de monsteraap viert dit jaar zijn 84ste verjaardag. Kong: Skull Island is dan ook de zoveelste remake van een van de grootste klassiekers uit de filmgeschiedenis. Het grappige is dat Skull Island, ondanks alle moderne foefjes en trucs, het merendeel van de ingrediënten uit de King Kong-film uit 1933 goed heeft gerecycled. Zo was een van de hoogtepunten uit die zwartwitversie ook al het titanengevecht tussen de aap en een dino en had Kong een zwak voor een blondine. De vorige remake uit 2005, van Hobbit-regisseur Peter Jackson, bleef qua verhaal het dichtstbij het origineel. Maar je zou kunnen zeggen dat Skull Island de eerste film het best benadert qua sfeer en avontuurlijke ervaring.

Visual Effects

King Kong is in de loop der jaren behoorlijk veranderd. Per film werd hij steeds een maatje groter, met de kolossale afmetingen van Skull Island als voorlopig hoogtepunt. Ook de manier hóe King Kong door filmmakers tot leven werd gebracht, verschilt. Wat dat betreft kun je de evolutie van visual effects mooi aflezen aan de verschillende King Kong-versies.

1933 King Kong

De hoofdrolspeler uit het 1933-origineel was in werkelijkheid maar 45 centimeter groot: een buigbare stop-motion-pop van rubber, latex en konijnenbont (!) die beeldje voor beeldje werd bewogen en gefotografeerd. Stop-motion vergt monnikengeduld. Het gevecht tussen Kong en de T.Rex kostte maar liefst zeven weken. Het geldt als hét hoogtepunt uit de vroege filmgeschiedenis. De film was overigens ook op andere fronten baanbrekend. Lang voordat het 'green screen' werd uitgevonden, combineert deze film dankzij slimme achtergrondprojectie de geanimeerde figuren met échte mensen van vlees en bloed.

1962 King Kong vs. Godzilla

In deze Japanse monsterproductie zijn de visual effects wat minder bewerkelijk. Net als in de Godzilla-films is King Kong een man in een pak, die op een miniatuurset rondstampt. Tegenwoordig ziet dat er redelijk hilarisch uit, en als je goed kijkt kun je zelfs soms de ritssluiting zien. (In Hollywood maakten ze die fout niet met de nieuwe Godzilla, want die kwam helemaal van de harde schijf).

1976 King Kong (John Guillermin)

De eerste Hollywood-remake gebruikte ook acteurs in gorilla-outfits, maar dat kwam doordat de twaalf meter hoge mechanische robot (die de haai van Jaws naar de kroon moest steken) nauwelijks functioneerde en dus haast niet te gebruiken was. Voor de close ups werd een speciale mechanische Kong-hand en arm gebouwd, die wél werkte. De mix van diverse technieken waren goed genoeg voor een Oscar voor Visual Effects.

2005 King Kong (Peter Jackson)

Als klein jongetje had de eerste King Kong een onvergetelijke indruk gemaakt op Peter Jackson. Geen wonder dat hij in zijn remake best trouw blijft aan het origineel. Behalve dan wat visual effects betreft, want deze Kong (de meest gorilla-achtige van het hele stel) kwam tot leven via motion capture. Met die techniek had Jackson al ervaring opgedaan voor het Gollum-personage uit de Lord of the Rings-films. Eigenlijk is motion capture de overtreffende (digitale) trap van de oude man-in-pak-methode. Bij motion capture worden de bewegingen van een acteur nauwkeurig geregistreerd en wordt al die data in een driedimensionaal computermodel gevoerd. De bewegingen van de acteur worden dan live die van zijn digitale 'marionet'. Daardoor oogt het CGI-effect veel realistischer en natuurgetrouwer dan dat schokkerige stop-motion ooit zou kunnen.

2017: Kong: Skull Island

Sinds 2005 zijn computers natuurlijk véél krachtiger, dus is King Kong anno 2017 hariger en levensechter dan ooit. Ook ditmaal is hij gemotion captured. De acteur die Kong 'speelt', Toby Kebbell, is een echte motion capture-specialist: hij liet eerder een oorlogszuchtige aap in Dawn of the Planet of the Apes bewegen en een Orc in World of Warcraft. Hij is trouwens ook gewoon als zichzelf te zien in Skull Island, als de soldaat die in zijn uppie is gestrand. Een film als Skull Island bevat zóveel visual effects, dat het er te veel zijn om nog door één enkel bedrijf te worden verzorgd. Aan Skull Island werkten drie grote visual effectsbedrijven, met het vermaarde en ooit door George Lucas opgerichte ILM als grootste partij, en duizenden mensen.